ΠΟΝΤΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ (Ποντιακά παροιμίας)

 

  • Αδάμ’ς αιΐδα κ’ είχεν και πυτίδα εσέρευεν.

Ο Αδάμ γίδια δεν είχε και πυτιές μάζευε.

 Γι αυτόν που προσπαθεί ν’ αποκτήσει πράγμα που δεν το χρειάζεται.

  • Αλεπόν τρώει κι η ζεπίρα πρέσκεται.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

  • Ο Γάιδαρον εψόφεσεν’ ς σο ρασίν και η ζεμία έρθεν’ ς σο χωρίον.  ( Όταν μεγαλοποιούμε τα γεγονότα).                                                    
  • Οι πολλοί μαμήδες εφτάγνε το παιδίν λειψόν .  (Εκεί όπου υπάρχουν πολλοί ειδικοί, κάτι γίνεται στραβό).                    
  • § Αλάλετος  γάιδαρος΄ ς σήν χαράν ντ’ έργον έχ’.  (Για εκείνον που πηγαίνει απρόσκλητος).           
  • Τον αταψίζ έφτυναν και εκείνος έλεεν βρέχ’.  (Λέγεται για τον αφιλότιμο και ανέντροπο).      
  •                              
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

  • Έδεσεν το νερόν αφκά σα ποδάρα τ’.  (Εννοεί ενέργεια δόλιου ανθρώπου σε άλλον).                                        
  • Ο φτωχόν όνταν επορεί και ο πλούσιον όταν θέλ’. (Ευνόητο).              
  • Ελέπς τ’ ομμάτια μ’ τρανά , εθαρρείς φως πα έχνε.  (Τα μεγάλα φούμαρα δεν κρύβουν πάντα πλούτο) .                                
  • Τη σκύλ’ το δίκαιον πα , δίκαιον έν’.  (Όποιος έχει δίκαιο πρέπει να το βρεί , ανεξάρτητα  από την κοινωνική του θέση).    
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ