ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 1

 

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

  • Ο Γάιδαρον εψόφεσεν’ ς σο ρασίν και η ζεμία έρθεν’ ς σο χωρίον.  ( Όταν μεγαλοποιούμε τα γεγονότα).                                                    
  • Οι πολλοί μαμήδες εφτάγνε το παιδίν λειψόν .  (Εκεί όπου υπάρχουν πολλοί ειδικοί, κάτι γίνεται στραβό).                    
  • § Αλάλετος  γάιδαρος΄ ς σήν χαράν ντ’ έργον έχ’.  (Για εκείνον που πηγαίνει απρόσκλητος).                                                                          
  • Τον αταψίζ έφτυναν και εκείνος έλεεν βρέχ’.  (Λέγεται για τον αφιλότιμο και ανέντροπο).                                                                        
  • Εκλασεν σην θάλασσαν κι εποίκεν μοίραν  και μερτικόν.  ( Λέγεται για παράλογες ηθικές και υλικές αξιώσεις) .                                                                                                                                
  • Σκυλία πουλεί και κατούδα αγοράζ’.  ( Ειρωνικό σχόλιο για όσους δεν έχουν τακτική δουλεία).                        
  • Σ’ έναν χουλάρ νερόν απέσ’ άνθρωπον φουρκίζ.  ( Λέγεται για τον άδικο και σκληρόκαρδο άνθρωπο).                              
  • Τ’ εφτωχού τ’ εύρεμαν για καρφίν, για πέταλον.  (Ο φτωχός και τύχη δεν έχει).                                                                    
  • Εποίκαμ’ την  αμελείαν κι ερούξαμ’ σην χαμελίαν. (Εξαιτίας μας, κακοπάθαμε) .                                                                
  • Εθέλνεν να γίνεται πατριάρχης και εποίκαν  ατόν  κανδηλανάφτην.    ( Λέγεται για τον  ονειροπόλο που αποτυγχάνει) .                                
  • Τα ζαρωτά τα’ αγγούρα ο ποσταντζής τρώει ατά. (Οι επιλήψιμες πράξεις του καθενός , βαραίνουν τον ίδιο) .                  
  • Απάν σ’ έναν ποδαρομύτ’ εκατόν νηχούς  κλώθ’.  (Για εκείνους που είναι άστατοι) .                                                            
  • Ας έναν τ’ ωτίν βάλλω κι ας άλλο εβγάλλω.  ( Αδιαφορώ για όσα ακούω) .
  • Ψοφεμένα άλογα αραεύ,να σύρ’και παιρ’ τα πέταλα. ( Για εκείνον που εκμεταλλεύεται την ανάγκη των άλλων) .                
  • Τα λάχανα ελέπ’ και την φραχτήν κ’ ελέπ’.  ( Για τους  αισιόδοξους , που δεν υπολογίζουν τις δυσκολίες ) .
  • Έγκεν ο κωφόν ωτία κι ο στραβόν ομμάτια. (Και οι βλάκες ξύπνησαν και κατάλαβαν τα συμφέροντά τους).              
  • Ας έναν χωρίον σ’ άλλο , σκύλος  κ’ υλάζ’.  (Δεν πρέπει να ανακατευόμαστε σε ξένες υποθέσεις).                              
  • Το γλυκίν η γλώσσα εβγάλ’ τ’ οφίδ’ ας σο τρυπίν.   (Με γλυκό τρόπο μπορείς να μάθεις την αλήθεια).                                  
  • Ο πεντικόν΄ς σο τρυπίν ατ’ κ’ εχώρνεν, από πίσ’ ατ’ κολογκύθ’    εσύ’ ρνεν.  (Για όποιον επιχειρεί κάτι  πέρα από τις δυνάμεις του).        
  • Πολλά αλιμίδα επότ’ σε μας .  (Πολύ μας στεναχώρησε).                      
  • Σ’ ατόν μερέαν σύρ’.   (Πηγαίνει προς το μέρος του).                              
  • Η γούλα τ’ κ’ η προίκα τ’.   (Σκέφτεται μόνον τον εαυτό του).              
  • Εχπαράεν κ’ εχάθεν.   (Τρόμαξε πολύ).