ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 2

 

 

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

  • Έδεσεν το νερόν αφκά σα ποδάρα τ’.  (Εννοεί ενέργεια δόλιου ανθρώπου σε άλλον).                                        
  • Ο φτωχόν όνταν επορεί και ο πλούσιον όταν θέλ’. (Ευνόητο).              
  • Ελέπς τ’ ομμάτια μ’ τρανά , εθαρρείς φως πα έχνε.  (Τα μεγάλα φούμαρα δεν κρύβουν πάντα πλούτο) .                                
  • Τη σκύλ’ το δίκαιον πα , δίκαιον έν’.  (Όποιος έχει δίκαιο πρέπει να το βρεί , ανεξάρτητα  από την κοινωνική του θέση).                                
  • Το χέρ’ ντο έχ’ κι τρομάζ’ .  (Ο πλούτος δεν κρύβεται).                        
  • Το παλαίν’ το βούδ’ εβγάλ’ τ’ αυλάκ’.  (Υποδηλώνει την σπουδαιότητα της πείρας).                                            
  • Παιδίν-παίδεμαν. (Το παιδί που είναι βάσανο για τους γονείς).          
  • Τη τζιμπρή τον βίον ο χαραμής τρώ’ ατό. (Του φιλάργυρου την περιουσία , την τρώει ο ληστής).                          
  • Όποιος  βαριάσκεται  πολλά, πλείον να δουλεύ. (Όποιος  τεμπελιάζει , περισσότερο δουλεύει).                                          
  • Η στραβή σον φέγγον εφτειρίουτον.  (Η τυφλή ξεψειριζόταν στο φεγγάρι).                                                        
  • Ο χάρον  έρθεν σην πόρταν και ούλ την νύφεν  ετέρεσαν.  (Ο ξένος παραμένει ξένος).                                                                          
  • Π ΄εθέλεσεν και  επέθανεν, σην γην χαρά εποίκεν.  (Όποιος πέθανε οικειοθελώς , δεν τον λυπάται κανείς .                          
  • Ράμαν εγέντον σο βελόν .  (Αδυνάτισε πολύ από στεναχώρια).                                      
  • Πέραν βρέχ’. (Για τους αδιάφορους).                                                      
  • Σην σκοτίαν πέτραν κι συρ’. (Δεν μιλάει κανείς στα κουτουρού).        
  • Εποίκεν’ ο ψύλλον κώλον και θα σεζ’ τον κόσμον  όλεν.  (Για ξιπασμένους νεόπλουτους).                                                                
  • Στόμαν ες’ και λαλίαν κι ες’.   (Για αυτόν που κρατάει μυστικό-Εχέμυθο).                                              
  • Σερ’ και σερ’. (Τοις μετρητοίς).                                                              
  • Ασό σέρν’ ατ’ δεν κι’ έρται.  (Αδέξιος).                                                  
  • Επήγα να σπογγίζω τον κώλο μ’ και εσκάτωσα τα σέρια μ’.  (Πήγα για μαλλί και βγήκα κουρεμένος).                                                  
  • Προζύμ’ αν κι’ εμπαίν , ζουμάρ κι’ ανηβαίν.   (Αν δεν μπεί μαγιά, ζυμάρι δεν φουσκώνει).                                              
  • Ρούζω σα σέριασ’ και σα ποδάρια σ’. (Σε παρακαλώ πολύ).                
  • Τη χώρας πάντα νόστιμον έν’.  Είναι για αυτούς που δεν αρκούνται μόνο στα δικά τους) .                                                                                                                                                              
  • Ούς να απλών τ’ έναν το ποδάρ , τ’ άλλο έφαεν ατο ο λύκον.  (Είναι για τους τεμπέληδες).                                                                                                      
  • Ασ’ ομμάτια κι είδα φώς , ασήν κοτύλαν θα ελέπω.   (Από μπροστά δεν είδα φως,από πίσω θα δω).                                          
  • Εμορφιάδα σο σκουτέλι κι εμπαίν’.   (Η ομορφιά στο πιάτο δεν μπαίνει).                                                            
  • Έφαες  τα γλυκέα-γλυκέα , πικρά-πικρά ενεξέρα  τα.  (Έφαγες τα γλυκά-γλυκά , τα πικρά-πικρά ξέρνα τα).                            
  • Πολλά πη τρέχ’, οπίσ’ απομέν’.  (Όποιος βιάζεται σκοντάφτει).          
  • Σα δύο κι πουλώ ατο.   (Δεν αστειεύομαι).